Zespół Szkół Nr 2 im. Jędrzeja Śniadeckiego w Szczytnie serwis oficjalny
Słowo flaga w języku polskim wywodzi się od swojego odpowiednika z języka niemieckiego. Oznacza płat tkaniny o określonym kształcie i barwie przymocowany do drzewca.
Flagi są również jednym z najważniejszych symboli narodowych, które wyrażają tożsamość państwa, jego ciągłość historyczną oraz jedność jego obywateli.
Pierwotnie flagi wyewoluowały z chorągwi wojskowych. Chorągiew była najstarszym znakiem tożsamości używanym w wojsku. To był kawałek materiału, na którym znajdował się godło – symbol określający dane społeczeństwo lub władcę. Na polach walk chorągwie spełniały zarówno funkcje praktyczne, jak i symboliczne: pozwalają rozróżniać walczące strony, wskazują kierunek ataku oraz miejsce spotkania żołnierzy. Gdy chorągiew na polu bitwy opadała, często oznaczało to przegraną.
W naszej Ojczyźnie podobnie jak w innych państwach flaga wywodziła się od symboliki władcy – związanej z obrazem Orła Białego. Według kronikarzy, takich jak Marcin Bielski (ur. ok. 1495, zm. 1575) „[…] na chorągwiach swych kazał kłaść orła białego za herb, a od tego czasu to Królestwo Polskie tego klejnotu używa” czy Wincenty Kadłubek (ur. ok. 1150, zm. 1223), który twierdził, że „że w 1182 r. Kazimierz Sprawiedliwy walczył pod znakiem orła, symbolem królewskiej godności”. Choć te informacje mają częściowy legendarny charakter, potwierdzają znaczenie orła jako dominującego elementu polskiej heraldyki.
Kolor flagi Rzeczpospolitej, biało czerwony jest bezpośrednim wynikiem herbu Królestwa Polskiego – białego orła w czerwonym polu. Te kolory miały duże znaczenie zarówno wtedy, jak i teraz. Biel oznaczającą czystość, niewinność i szlachetność, natomiast czerwień oznaczająca odwagę, waleczność i poświęcenie.
Po raz pierwszy biało-czerwone barwy zostały użyte jako symbol narodowy 1792 roku podczas obchodów rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja. Choć barwy te były używane już od średniowiecza w chorągwiach królewskich. Następnie, podczas powstania listopadowego, 7 lutego 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego oficjalnie zatwierdził biel i czerwień jako barwy narodowe. Uczestnicy powstania styczniowego z 1863 roku nosili biało-czerwone opaski. Natomiast pierwszym wydarzeniem, podczas którego pojawiły się biało-czerwone flagi, był pochód zorganizowany w Warszawie w 1916 roku dla uczczenia 125. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja.
Obecny kształt flagi został zdefiniowany prawnie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. 1 sierpnia 1919 roku Sejm Ustawodawczy postanowił, że „Za barwy Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się kolory biały i czerwony, w podłużnych pasach, równoległych, z których górny – biały, dolny zaś – czerwony”.
Chorągiew królewska Zygmunta II Wazy i
Zgromadzenie szlachty w narodowych strojach pod namiotem, nad którym powiewają chorągwie Polski i Litwy
Źródła:
https://historia.dorzeczy.pl/historia-wspolczesna/721374/flaga-polski.html [dostęp: 28.04.2026]
https://muzhp.pl/wiedza-on-line/flaga-polski [dostęp: 28.04.2026]
Flagi są również jednym z najważniejszych symboli narodowych, które wyrażają tożsamość państwa, jego ciągłość historyczną oraz jedność jego obywateli.
Pierwotnie flagi wyewoluowały z chorągwi wojskowych. Chorągiew była najstarszym znakiem tożsamości używanym w wojsku. To był kawałek materiału, na którym znajdował się godło – symbol określający dane społeczeństwo lub władcę. Na polach walk chorągwie spełniały zarówno funkcje praktyczne, jak i symboliczne: pozwalają rozróżniać walczące strony, wskazują kierunek ataku oraz miejsce spotkania żołnierzy. Gdy chorągiew na polu bitwy opadała, często oznaczało to przegraną.
W naszej Ojczyźnie podobnie jak w innych państwach flaga wywodziła się od symboliki władcy – związanej z obrazem Orła Białego. Według kronikarzy, takich jak Marcin Bielski (ur. ok. 1495, zm. 1575) „[…] na chorągwiach swych kazał kłaść orła białego za herb, a od tego czasu to Królestwo Polskie tego klejnotu używa” czy Wincenty Kadłubek (ur. ok. 1150, zm. 1223), który twierdził, że „że w 1182 r. Kazimierz Sprawiedliwy walczył pod znakiem orła, symbolem królewskiej godności”. Choć te informacje mają częściowy legendarny charakter, potwierdzają znaczenie orła jako dominującego elementu polskiej heraldyki.
Kolor flagi Rzeczpospolitej, biało czerwony jest bezpośrednim wynikiem herbu Królestwa Polskiego – białego orła w czerwonym polu. Te kolory miały duże znaczenie zarówno wtedy, jak i teraz. Biel oznaczającą czystość, niewinność i szlachetność, natomiast czerwień oznaczająca odwagę, waleczność i poświęcenie.
Po raz pierwszy biało-czerwone barwy zostały użyte jako symbol narodowy 1792 roku podczas obchodów rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja. Choć barwy te były używane już od średniowiecza w chorągwiach królewskich. Następnie, podczas powstania listopadowego, 7 lutego 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego oficjalnie zatwierdził biel i czerwień jako barwy narodowe. Uczestnicy powstania styczniowego z 1863 roku nosili biało-czerwone opaski. Natomiast pierwszym wydarzeniem, podczas którego pojawiły się biało-czerwone flagi, był pochód zorganizowany w Warszawie w 1916 roku dla uczczenia 125. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja.
Obecny kształt flagi został zdefiniowany prawnie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. 1 sierpnia 1919 roku Sejm Ustawodawczy postanowił, że „Za barwy Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się kolory biały i czerwony, w podłużnych pasach, równoległych, z których górny – biały, dolny zaś – czerwony”.
Chorągiew królewska Zygmunta II Wazy i
Zgromadzenie szlachty w narodowych strojach pod namiotem, nad którym powiewają chorągwie Polski i Litwy
Źródła:
https://historia.dorzeczy.pl/historia-wspolczesna/721374/flaga-polski.html [dostęp: 28.04.2026]
https://muzhp.pl/wiedza-on-line/flaga-polski [dostęp: 28.04.2026]
